គេហទំព័រ មួយរៀល

ព្រះភិក្ខុ សែម សុភា ក្រោមប្រធានបទ «ប្រភេទអាចារ្យ» មានដូចខាងក្រោម

 ព្រះភិក្ខុ សែម សុភា ក្រោមប្រធានបទ «ប្រភេទអាចារ្យ» មានដូចខាងក្រោម៖ https://t.me/muyrealchat/86423

១. ការធ្លាក់ចុះនៃសីលធម៌ និងវិន័យក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ន

ព្រះអង្គបានលើកឡើងពីពាក្យចាស់បុរាណដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការបាត់បង់តម្លៃដើមនៃតួនាទីនីមួយៗក្នុងសង្គម៖


លោកសង្ឃបង់វិន័យ ស្រីបង់ចរិយា ខ្មោចបង់អាចារ្យ ការបង់ពលា។


ស្លឹកចេកផ្ងារ ស្លឹកចារផ្កាប់ ផែនដីក្រឡាប់ យកធាតុទៅទុកឯណា។


២. ការបែងចែកប្រភេទអាចារ្យ (២ ប្រភេទ)

ព្រះអង្គបានប្រៀបធៀប និងបែងចែកអាចារ្យជាពីរប្រភេទធំៗ (ដោយបញ្ជាក់បែបឧបមាថានៅស្រុកយក្ស មិនមែនស្រុកយើងទេ)៖


អាចារ្យស្ទាក់ស្ទើរ៖ ជាអ្នកដែលចេះធម៌អាថ៌តិចតួច ឬមិនសូវជ្រៅជ្រះ ប៉ុន្តែ «យកពីផ្ទះទៅវត្ត» ព្រោះពួកគាត់មានចិត្តស្រឡាញ់បុណ្យ និងខ្លាចបាប ទើបនាំយកបច្ច័យ វត្ថុសម្ភារៈពីផ្ទះទៅកសាង និងធ្វើបុណ្យនៅឯវត្ត។


អាចារ្យចេះស្ទាត់៖ ជាអ្នកដែលចេះធម៌អាថ៌ជ្រៅជ្រះ ប៉ុន្តែបែរជា «យកពីវត្តទៅផ្ទះ» វិញ ដោយសារតែមិនខ្លាចបាប អង្គុយលើច្បាប់ហើយបំពានច្បាប់ និងមានធម៌ប្រមាថ។ (ព្រះអង្គបញ្ជាក់ថា សំដៅតែលើអាចារ្យខិលខូចមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ មិនមែនអាចារ្យត្រឹមត្រូវនោះទេ)។


៣. ការប្រៀបធៀបទៅនឹងអ្នកបួស (ព្រះសង្ឃ ២ ប្រភេទ)

ដូចគ្នានឹងអាចារ្យដែរ អ្នកបួសក៏មានពីរប្រភេទ៖


អ្នកបួសលះបង់៖ គឺជាព្រះសង្ឃដែលខិតខំប្រឹងប្រែងលះបង់គ្រប់បែបយ៉ាង ដើម្បីជួយចិញ្ចឹមកូនអ្នកក្រ ជួយអ្នកខ្វះខាតដាច់ពេល និងបម្រើប្រយោជន៍ជាតិ សាសនា និងសង្គម ទោះបីជាត្រូវគេមើលងាយថា «ល្ងង់» ក៏ដោយ។


អ្នកបួសប្រមូលបង់៖ គឺជាអ្នកបួសនៅតាមវត្តមួយចំនួន ដែលគិតតែពីប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិ និងចង្ហាន់ទុកចោលក្នុងឃ្លាំងរហូតដល់ផ្អូម ពុកផុយ ឬដុះផ្សិត (ដូចជាអង្ករ ប្រឡុង ត្រីងៀត) ដោយមិនព្រមយកទៅចែករំលែកដល់ពុទ្ធបរិស័ទដែលក្រីក្រដាច់ពេលនោះទេ។ លើសពីនេះ លោកតាខ្លះដែលមានប្រពន្ធកូនមកបួស ក៏ប្រមូលរបស់របរ (សូម្បីតែចង្ក្រានហ្គាស) យកទៅផ្ទះវិញដែរ។


៤. ការឆ្លើយតបចំពោះអ្នកដែលខឹងសម្បា

ជាចុងក្រោយ ព្រះភិក្ខុ សែម សុភា បានមានថេរដីកាឆ្លើយតបទៅកាន់អ្នកដែលខឹងនឹងការទេសនារបស់ព្រះអង្គថា ប្រសិនបើបុគ្គលនោះមិនបានប្រព្រឹត្តដូចអ្វីដែលព្រះអង្គបានលើកឡើងទេ ក៏គ្មានហេតុផលអ្វីត្រូវខឹងដែរ ព្រោះការខឹងសម្បាគឺបង្ហាញថាខ្លួនពិតជាបានធ្វើរឿងទាំងនោះមែន។

Post a Comment

0 Comments